می شود رفت......
اما کجا ؟!
هر کجا روم آسمان نیز همین رنگ است.........
زمین نیز به همین خشونت است و مردمان ................
کنجی را می خواهم که نه رنگ ریاکاری ُ نه زبان زخم کاری ُ و نه نگاه ...... ُ
هیچ چیز وجود نداشته باشد .
همه اش صفا و یکرنگی ُ همه اش صداقت و راستی ُ که آنهم در این بازار نیرنگ متاعی است بس نادر !!!!.................
نمي خواهم بميرم ، با كه بايد گفت ؟ كجا بايد صدا سر داد ؟ در زير كدامين آسمان ، روي كدامين كوه ؟ كه در ذرات هستي رَه بَرَد توفان اين اندوه كه از افلاك عالم بگذرد پژواك اين فرياد ! كجا بايد صدا سر داد ؟
فضا خاموش و درگاه قضا دور است زمين كر ، آسمان كور است نمي خواهم بميرم ، با كه بايد گفت ؟
اگر زشت و اگر زيبا اگر دون و اگر والا من اين دنياي فاني را هزاران بار از آن دنياي باقي دوست تر دارم .
به دوشم گرچه بار غم توانفرساست وجودم گرچه گردآلود سختي هاست
نمي خواهم از اين جا دست بردارم ! تنم در تار و پود عشق انسانهاي خوب نازنين بسته است . دلم با صد هزاران رشته ، با اين خلق با اين مهر ، با اين ماه با اين خاك با اين آب ... پيوسته است .
مراد از زنده ماندن ، امتداد خورد و خوابم نيست توان ديدن دنياي ره گم كرده در رنج و عذابم نيست هواي همنشيني با گل و ساز و شرابم نيست .
جهان بيمار و رنجور است . دو روزي را كه بر بالين اين بيمار بايد زيست اگر دردي ز جانش برندارم ناجوانمردي است .
نمي خواهم بميرم تا محبت را به انسانها بياموزم بمانم تا عدالت را برافرازم ، بيفروزم
خرد را ، مهر را تا جاودان بر تخت بنشانم به پيش پاي فرداهاي بهتر گل برافشانم چه فردائي ، چه دنيائي ! جهان سرشار از عشق و گل و موسيقي و نور است ...
نمي خواهم بميرم ، اي خدا ! اي آسمان ! اي شب ! نمي خواهم نمي خواهم نمي خواهم مگر زور است ؟ |
گفت روزي به من خداي بزرگ نشدي از جهان من خشنود!
اين همه لطف و نعمتي كه مراست چهرهات را به خندهاي نگشود!
اين هوا، اين شكوفه، اين خورشيد عشق، اين گوهر جهان وجود
اين بشر، اين ستاره، اين آهو اين شب و ماه و آسمان كبود!
اين همه ديدي و نياوردي همچو شيطان، سري به سجده فرود!
در همه عمر جز ملامت من گوش من از تو صحبتي نشنود!
وين زمان هم در آستانه مرگ بيشكايت نميكني بدرود!
گفتم: آري درست فرمودي كه درست است هرچه حق فرمود
خوش سراييست اين جهان، ليكن جان آزادگان در آن فرسود
جاي اينها كه بر شمردي، كاش در جهان ذرهاي عدالت بود. |
خوشبختی ما در سه جمله است :
تجربه از دیروز، استفاده از امروز، امید به فردا
ولی حیف که ما با سه جمله دیگر زندگی مان را تباه می کنیم :
حسرت دیروز، اتلاف امروز، ترس از فردا
در قلب خود باور داشته باشید که حادثه ای شگفت انگیز قرار است اتفاق بیفتد.عاشق زندگیتان باشید.هرروز را با شکرگزاری بخاطر زنده بودنتان آغاز کنید.امروز را خوب زندگی کنید.
هیچوقت خودت را با کسی مقایسه نکن
و ................
هرگز کسی را با خودت مقایسه نکن
خوب یا بد ٫ زشت یا زیبا
تو خودت هستی ٫ خودِ خودت
خیلی وقت ها برای مردم زندگی می کنیم، از امروز تمرین کنیم تا برای خودمان باشیم . باتشکرازوبلاگ مداد پررنگ
امان از شر زبان مردم ” از شیخ بهایی ”
آدمی اگر پیامبر هم باشد از زبان مردم آسوده نیست، زیرا :
اگر بسیار کار کند، میگویند احمق است !
اگر کم کار کند، میگویند تنبل است!
اگر بخشش کند، میگویند افراط میکند!
اگر جمعگرا باشد، میگویند بخیل است!
اگر ساکت و خاموش باشد میگویند لال است!!!
اگر زبانآوری کند، میگویند ورّاج و پرگوست ..!
اگر روزه برآرد و شبها نماز بخواند میگویند ریاکاراست!!!
و اگر نکند میگویند کافراست و بیدین …..!!!
لذا نباید بر حمد و ثنای مردم اعتنا کرد
و جز ازخداوند نباید ازکسی ترسید.
پس آنچه باشید که دوست دارید.
شاد باشید ؛
مهم نیست که این شادی چگونه قضاوت شود.
دلت را خانه ما کن، مصفا کردنش با من
به ما درد دل افشا کن، مداوا کردنش با من
اگر گم کرده ای ای دل کلید استجابت را
بیا یک لحظه با ما باش، پیدا کردنش با من
بیفشان قطره اشکی، که من هستم خریدارش
بیاور قطره ای اخلاص، دریا کردنش با من
اگر درها به رویت بسته شد، دل بر مکن از ما
در این خانه دق الباب کن، وا کردنش با من
به من گو حاجت خود را، اجابت می کنم، آری
طلب کن آنچه می خواهی، مهیا کردنش با من
بیا قبل از وقوع مرگ، روشن کن حسابت را
بیاور نیک و بد را، جمع و منها کردنش با من
چو خوردی روزی امروز ما را، شکر نعمت کن
غم فردا مخور، تامین فردا کردنش با من
به قرآن، آیه رحمت فراوان است، ای انسان
بخوان این آیه را، تفسیر و معنا کردنش با من
اگر عمری گنه کردی، مشو نومید از رحمت
تو نام توبه را بنویس، امضا کردنش با من
دنيا را بد ساخته اند ...
كسي را كه دوست داري ، تو را دوست نمي
دارد ...
كسي كه تورا دوست دارد ، تو دوستش نمي
داري ...
اما كسي كه تو دوستش داري و او هم تو را
دوست دارد ...
به رسم و آئين هرگز به هم نمي رسند ...
و اين رنج است ...
برخی آدمــــها به یک دلیل از مسیر زندگی ما مـیگذرند و میروند
تـا به مـا درسهایی بیاموزند
که اگـــــر می ماندند
هرگز یـــــاد نمی گرفتیــــم !!
♥ زنده یاد خسرو شکیبایی ♥
تازه فهمیدم چرا پشت سر مرده ها آب نمی ریزند …
چون این دنیا ارزش برگشتن ندارد …!
چه بر سر ما آمد..؟
که «سلام»سادهترین واژه میان آدمها…
برایمان تبدیل به دشوارترین واژه شد…
چنان که برای بیانش..
باید به دنبال بهانه بگردیم…
مرگ:
مرگ در قلب من است
مرگ در ذهن من است
مرگ هم راز و هم اواز من است
لحظه ای از بدنم دور نمی گردد...
پیش من جفت من است
من همیشه به همه می گفتم:
نکند ترس به دل راه دهید از مردن
و هنوزم به همین معتقدم
زندگی مثل گلیست
که سر قبر عزیزی رویید
و تو ان را چیدی
پس تو هم یک مرگی
یا که چون شعله ی شمع
وسط راه سراشیبی باد
باد هم یک مرگ است
مرگ همچون سنگیست
که رها می گردد
از سر انگشت پسر بچه ی شاد
شیشه ی پنجره ی خانه ی دل میشکند
سنگ هم یک مرگ است و پسر بچه خدا...
مرگ همچون اسیست
که خدا در وسط بازی مشروط قمار
شرط ان عمر بشر
لحظه ای رو کرده ست
حال ان شاخه گل زیبا را
در درون یک تنگ
ه پر از اب زلال و قند است
گر گذارید ز لطف
زندگی می گیرد
زندگی بعد از مرگ
یا که ان شعله ی شمع
در پناه تن یک ایینه ی پراحساس
زنده می ماند و خوش
زندگی منشوریست
که اگر نور درونش تابی
هفت رنگش بینی
از جهنم تا حور
ااز سرخ تا اوج بنفش
من از این مرگ نمی ترسیدم
تا زمانی که به من گفت:
بیا تا برویم
من از او ترسیدم
لحظه ای لرزیدم
رو به خود کردم و با خود گفتم:
تو که این گونه قشنگش خواندی
پس چرا ترسیدی؟!
مرگ در پاسخ من چیزی گفت:
لحظه ی تلخ وداع
از دوصد دلبند است
عمر تو شیشه ی ان پنجره ایست
که به دست پسرک می شکند
دل من از سنگ است.
هیچ کس از پس این لحظه نبردست خبر
هر کسی از نظر خویش کند تفسیرش
زندگی پست ترین بازی تکرار زمانست ولی
همه در بازی تکراری ان می لولند
هیچکس خسته از این بازی نیست
پس بیا تا برویم
هیچ کس تا نرود پی نبرد ان جا چیست؟
پس تو هم هیچ مگو
لحظه ای خشکم زد
و سپس مرگ به من گفت:
که ای گل روییده به قبر بغلی
تو بیا تا برویم
مرگ من کودک دلبند خودم بود
که من را می چید
شاعر: شهاب س
هیچ کس آنطور که من بودم
نبود
هیچ کس مرا نفهمید
روحم پر از خاطرات زخمی روزگار است...
دیگر همه چیز تمام شد
همه چیز را فراموش می کنم
تمام شدم بس که اسیر خدعه های رنگارنگ آدم ها شدم
کاش همه در دنیای من تمام شوند
دلم پر از دردهاییست که آدم ها هر روز بمن دادند
تكيه زده ام به روزگاري خسته
چون تكيه ي خسته اي به باري خسته
هر روز به ساز زندگي مي رقصم
هر شب پرم از ناله ي تاري خسته
بتا تا زار چون تو دلبرستم
بتن عود و بسینه مجمرستم
اگر جز مهر تو اندر دلم بی
به هفتاد و دو ملت کافرستم
اگر روزی دو صد بارت بوینم
همی مشتاق بار دیگرستم
فراق لاله رویان سوته دیلم
وز ایشان در رگ جان نشترستم
منم آن شاخه بر نخل محبت
که حسرت سایه و محنت برستم
نه کار آخرت کردم نه دنیا
یکی بی سایه نخل بیبرستم
نه خور نه خواب بیتو گویی
به پیکر هر سر مو خنجرستم
جدا از تو به حور و خلد و طوبی
اگر خورسند گردم کافرستم
چو شمعم گر سراندازند صدبار
فروزندهتر و روشن ترستم
مرا از آتش دوزخ چه غم بی
که دوزخ جزوی از خاکسترستم
سمندر وش میان آتش هجر
پریشان مرغ بیبال و پرستم
درین دیرم چنان مظلوم و مغموم
چو طفل بی پدر بی مادرستم
نمیگیرد کسم هرگز به چیزی
درین عالم ز هر کس کمترستم
بیک ناله بسوجم هر دو عالم
که از سوز جگر خنیاگرستم
ببالینم همه الماس سوده
همه خار و خسک در بسترستم
مثال کافرم در مومنستان
چو مؤمن در میان کافرستم
همه سوجم همه سوجم همه سوج
بگرمی چون فروزان اخگرستم
رخ تو آفتاب و مو چو حربا
و یا پژمان گل نیلوفرستم
بملک عشق روح بینشانم
بشهر دل یکی صورت پرستم
رخش تا کرده در دل جلوه از مهر
بخوبی آفتاب خاورستم
بمیر ای دل که آسایش بیابی
که مو تا جان ندادم وانرستم
من از روز ازل طاهر بزادم
ازین رو نام بابا طاهرستم
حافظ کنار عكس تو من باز نيت ميكنم
انگار حافظ با من و من با تو صحبت ميكنم
وقت قرار ما گذشت و تو نمي دانم چرا
دارم به اين بد قوليت ديريست عادت ميكنم
چه ارتباط ساده اي بين من و تقدير هست
تقدير و ويران ميكند من هم مرمت مي کنم
در اشتباهي نازنين تو فكر کردي اين چنين
من دارم از چشمان زيبايت شكايت مي کنم
نه مهربان من بدان بي لطف چشم عاشقت
هر جاي دنيا که روم احساس غربت مي کنم
بر روي باغ شانه ات هر وقت اندوهي نشست
در حمل بار غصه ات با شوق شرکت ميكنم
يك شادي کوچك اگر از روي بام دل گذشت
هر چند اندك باشد آن را با تو قسمت ميكنم
خسته شدي از شعر من زيبا اگر بد شد ببخش
دلتنگ و عاشق هستم اما رفع زحمت میکنم.(از مریم حیدرزاده)
خدایا
من گم شده این شدنها ونشدنهایم
اما....یقین دارم دستی مهربان
درحال نوشتن داستان کوتاه زندگی من است.
اجزای میکروسکوپ
1-اجزای نوری شامل(منبع تغذیه-لامپ-فیلتر-کندانسورکه خودشامل(فیلتررنگی-دیافراگم-دوعددعدسی-پیچ نگه دارنده-پیچتنظیم دیافراگم می باشد.
2-اجزای مکانیکی شامل(پایه-دسته)
3-لوله میکروسکوپ شامل(عدسی شیئی -عدسی چشمی)
4-صفحه ی گردان یامتحرک که موقعیت عدسی راتغییر میدهد
5-پیچ تنظیم تند که کار آن چرخش صفحه میکروسکوپ است
6-پیچ تنظیم کندکه کارآن صفحه ی پلاتینی رادرجهت عمودی ودرحد یک میلیونم متر جابجا می کند.
7-صفحه ی میکروسکوپ که نمونه برروی آن قرار می گیرد.
8-پیچ جابجاکننده ی ا سلایدکه صفحه را درجهت طول وعرض جابجا می کند.
با بلند خواندن کتاب و همچنین در آغوش قرار دادن او و اجرای بعضی از حالات مهیج و جالب در داستان با صورت و گفتار شما می توانید برای او یک داستان را تبدیل به یک رویای شیرین و به یاد ماندنی کنید ,او همیشه این داستان را به خاطر خواهد داشت و این نحوه خواندن اورا به مطالعه و کتاب خوانی تشویق میکند.
چرا بلند خوانی:
برای کودکان بلند خوانی یک تفریح است که هم خواننده و هم شنونده لذت ماجرا را درک می کنند و با هم در یک کار گروهی شیرین و جالب شریک می شوند و این به تحکیم پیوند بین آنها کمک می کند.
وقت گذاشتن برای او همانند او شدن و برای لحظه ای کودکی کردن, اورا به موجودی با ارزش تبدیل می کند.
مهارت های زبانی و کلامی با بلند خوانی
بسیار بهبود می یابد . طریقه ادای درست کلمات و گاه تکرار آن می تواند کودک شما را
در این راه یاری کند.
با بلند خوانی او چیز هایی جدید در یک داستان کشف می کند و
ترغیب می شود تا به کشف مطالب جدید در کتاب های دیگر برود ,چرا که کودکان مکتشفان
فعالی هستند.
پژوهش ها نشان میدهد که بهترین راه
آماده کردن کودکان برای یادگیری و حفظ کردن و رشد مهارت های گفتاری ,بلند خوانی
است.این روش همچنین به کودک طریقه ادای صحیح کلمات را نشان می دهد و به مهارت های
گفتاری آنها کمک شایانی می کند.
با بلند خواندن کتاب و همچنین در آغوش قرار دادن او و اجرای بعضی از حالات مهیج و جالب در داستان با صورت و گفتار شما می توانید برای او یک داستان را تبدیل به یک رویای شیرین و به یاد ماندنی کنید ,او همیشه این داستان را به خاطر خواهد داشت و این نحوه خواندن اورا به مطالعه و کتاب خوانی تشویق میکند.
چرا بلند خوانی:
برای کودکان بلند خوانی یک تفریح است که هم خواننده و هم شنونده لذت ماجرا را درک می کنند و با هم در یک کار گروهی شیرین و جالب شریک می شوند و این به تحکیم پیوند بین آنها کمک می کند.
وقت گذاشتن برای او همانند او شدن و برای لحظه ای کودکی کردن, اورا به موجودی با ارزش تبدیل می کند.
مهارت های زبانی و کلامی با بلند خوانی
بسیار بهبود می یابد . طریقه ادای درست کلمات و گاه تکرار آن می تواند کودک شما را
در این راه یاری کند.
با بلند خوانی او چیز هایی جدید در یک داستان کشف می کند و
ترغیب می شود تا به کشف مطالب جدید در کتاب های دیگر برود ,چرا که کودکان مکتشفان
فعالی هستند.(باتشکر از وبلاگ آموزگار دهکده)