سال نو مبارک

عاشق واقعی

داستانی شنیدنی از بزرگمرد تاریخ جهان ((کورش کبیر ))

 

روزی دختری پیش شاهنشاه ایران زمین ، کورش ، رفت و به او گفت من عاشق تو شده ام....

کورش نگاهی به دختر زیبارو انداخت و گفت : تو با این زیبایی باید زن برادر من بشی..

دختر گفت : نه من عاشق توام...

کورش گفت برادر من پشت سر توست ، اگه به او نگاهی بیندازی مطمئنم عاشقش میشی....

دختر به پشت سر خود نگاه کرد ولی کسی را ندید....

کورش به او گفت اگر واقعا عاشق من بودی پشت سرت را نگاه نمیکردی.. 

دلنوشته:خالی ام از یاد تو.....

خالی ام از یاد تو/هرروز/هرشب/دوست دارم بگیرم/دفتری پراز عشق وخیال/ورق ورق کنم آن را..../پراز یاد تو کنم/نه دفتر را/وجود خودم را..../پراز یاد تو  

دلنوشته

خداجون دلم از این دنیا گرفته_دلم از مردمانش هم گرفته                                                                  تمام ذهن من را مرگ گرفته_سراسر عمر من را غم گرفته                                                                خدا جونم بگو صلح وصفا کو_میون آدما مهر و وفا کو                                                                        همه با هم رفیق ویار بودن_که درمان دل وهمراز بودن                                                                      امید همدیگر تا اوج رویا_به سوی قله های قاف بودن                                                                        خدا جونم چه شد کو مهربونی_کو یکدل شدن وکو همزبونی؟                                                           همه با هم شدن دشمن خونی_دل هاشون پر شد از نامهربونی

هوابارانی ست...

هوابارانی ست                                                                                         امروز لاله ها پژمرده اند                                                                                 وهوای دل بلبل نیز بارانی ست                                                                       امروز قبله نیز بوی خشم گرفته                                                                       سجاده مادر بزرگ با تسبیحش خیس آینه های تردید شده است                           آری                                                                                                           امروز هوای دلم بارانی ست.(از مصطفی حیدری)  

دلنوشته :فریاد قلم

فریاد قلم هایم را می شنوی!                                                                                                       از شور دل می گوید                                                                                                                   از قصه مردم مظلوم                                                                                                                     از غربت عشق وناله لیلی.......                                                                                                     وتو آن شب باز هم نظاره کردی خواب تنهایی ام را......                                                                         خواب غریب قصه های شب مادر بزرگ.  

به اندازه تمام دلتنگی هایم...

پیش تر می گفتم:به اندازه ی تمام دلتنگی هایم به من بدهکاری ومن می خواندم باشد روزی که دلتنگم شوی واینک انگار....(از دوستی عزیز وفراموش نشدنی)

سکوت سرد غربت(دلنوشته)

خدایا شعر سپیدم بوی غربت می دهد                                                                                          بوی غزل های سحرخیزان...........                                                                                               بوی هق هق های مستانه مجنون                                                                                               آری تو فقط می خوانی ام.                                                                                                      اما                                                                                                                                        این بارخواب پریشان من غربت زده                                                                                              تمنای لحظه های تنهایی حافظ بود.                                                                                                                     

خاطرات کودکی یادش به خیر

شده تا حالا اونقدر خوشحال باشی که دلت بخواد بری یه جای خلوت وباتمام وجودت فریادی از شادی بکشی؟شده تاحالا بعداز سال ها بهترین افرادی را که سال ها قبل در زندگیت بودن وبه نوعی در موفقیت امروزت نقش داشتن راامروز ببینیشون وبه پاس زحماتشون ازشون قدردانی وتشکر کنی؟شده تا حالابعدازسال هابه خاطر شیطنت های دوران دانش آموزی از معلمات حلالیت بطلبی واحساس سبکی کنی؟شده تا حالا دلت هوای دوران تحصیل وبچگیت کنه ودلت بخواد معلماتو ببینی ؟حالا اگه موفق بشی ببینیش جه احساسی داری؟برات میگم همین حسی که من الآن دارم بعد از گذشت 21 سال امروز دبیر ادبیات سال دوم راهنماییمو دیدم  وباز خاطرات دوران دانش آموزی برام زنده شد.بی نهایت خوشحالم .امیدوارم همیشه تو زندگیشون موفق وپیروز باشند من هرچه دارم اول از خدا وبعد از زحمات بی دریغ این عزیزان وخونوادم است.جناب آقای الله کرم  یزدان پناه دبیر ادبیات من بودن که امروز موفق شدم ایشون را زیارت کنم.من هنوزم خودمو شاگرد ایشون وبقیه معلمانم میدونم.به امید موفقیت وسربلندی همه ی معلمان واساتیدم.

دلم گرفته ای دوست.....

دلم گرفته ای دوست! هوای گریه با من
گر از قفس گریزم، کجا روم کجا من؟

کجا روم، که راهی به گلشنی ندانم
که دیده بر گشودم به کنج تنگنا، من

نه بسته ام به کس دل، نه بسته کس به من دل
چو تخته پاره بر موج رها رها رها من

ز من هرآنکه او دور چو دل به سینه نزدیک
به من هر آنکه نزدیک از او جدا جدا من

نه چشم دل به سویی نه باده در سبویی
که تر کنم گلویی به یاد آشنا من

ز بودنم چه افزود؟ نبودنم چه کاهد؟
که گویدم به پاسخ که زنده ام چرا من؟

ستاره ها نهفتم در آسمان ابری
دلم گرفته ای دوست! هوای گریه با من